آهن کانکریت نامدارترین مواد ساختمانی است که در آن کار مشترک فولاد و کانکریت موثر ثابت گردیده است که البته کانکریت در برابر قوه کششی خیلی ها ناتوان بوده و در برابر قوه فشاری مقاومت خوب دارد و مقاومت کانکریت در ناحیه فشاری و از فولاد در ناحیه کششی زیاد میباشد چون کانکریت مانند دیگر سنگ های طبیعی  و مصنوعی در فشار دارای مقاومت زیاد بوده اما در کشش مقاومت آن به مراتب کمتر است (10 الی 20 مرتبه)  بنا بر آن عمومآ سیخ های فولادی را در جاهای قرار میدهند که ناحیه کششی باشد. زمان که کانکریت سخت میگردد بسیار زود با سطح سیخ فولادی می چسپد و به این ترتیب کانکریت میتواند که قوه های اضافگی فشاری را به سیخ انتقال بدهد و مشترکأ مقاومت نشان دهند.

          شیره سمنت روی سیخ را پوشانیده و از تخریبات خارجی و زنگ زدن جلوگیری به عمل می آورد. جهت محافظت سیخ ها از حوادث بیرونی از قبیل زنگ زدن، ضربات، مواد کیمیاوی وغیره ضرورت است که در هنگام کانکریت ریزی قشر محافظوی در برابر سیخ های که نزدیک به سطح خارجی کانکریت می باشد در نظر گرفته شود و در غیر آن حوادث طبیعی نامبرده سبب زنگ و فرسوده شدن سیخ ها گردیده و به گذشت زمان سبب شکست ساختمان می گردد و البته پوشش سیخ ها سبب ازدیاد عمر تعمیر می گردد. کانکریت اطراف سیخها باید بدون خالیگاه باشد یعنی بدون سوراخ ها بوده و درز و شکستگی نداشته باشند.

          در همه کارهای که از کانکریت استفاده می شود کوشش شود که سمنت تازه باشد، برای کانکریت از ماشین مخلوط مصالحه استفاده شود و کوشش شود الی سخت شدن وگرفتن درجه نسبی محکمیت، کانکریت مرطوب نگهداشته شود.