حفاظت کار

برای دریافت (حفاظت کار) اینجا را کلک نماید!

موارد استفاده وسایل حفاظت کار

1-   کارگر ساختمانی:

دست کش پلاستيکی، کفش ايمنی، کلاه ايمنی و در صورت لزوم کمربند ايمنی.

۲ -   کارگر برق کار و مخابرات:

کلاه ايمنی، دست کش و کفش ايمنی عايق برقی است و در صورت لزوم کمربند ايمنی، ابزار کار با دسته های عايق برقی.

۳-   کارگر تراش کار:

عينک تراش کاری، کفش ايمنی، ماسک تنفسی و در صورت لزوم سربند و دست بند.

۴-   کارگر جوش کار و ولدینکار:

          کلاه و کفش ايمنی، عينک يا ماسک ولدینکاری، پيش بند و آستين و در صورت لزوم کمربند ايمنی.

۵-   کارگر رنگمال:

          کلاه گوشی دار پلاستيکی، دستکش پلاستيکی، ماسک يکب ار مصرف ضد گرد و غبار (ماسک کاغذی)، لباس پلاستيکی.

۶-   کارگر شيشه بر:

عينک حفاظتی، دستکش و پيش بند چرمی.

۷-   کارگر چاه کن:

          کلاه ايمنی، دستکش پلاستيکی، کمربند ايمنی مجهز به طناب نجات،  چراغ روشنايی سيار با ولتاژ کمتر از 24 ولت، ماسک مجهز به کپسول اکسيجن و در صورت لزوم ماسک ضد گاز و عينک حفاظتی ضد گرد و غبار و گردن بند.

۸-    کارگر نجار:

          کفش ايمنی، دست کش چرمی، ماسک ضد گرد و غبار، عينک حفاظتی و در صورت لزوم گوشی حفاظتی.

۹-            کارگر میخانيک:

          عينک تراش کاری، دست کش چرمی، کفش ايمنی.

۱۰-           کارگر قالب بند:

          کلاه ايمنی، عينک حفاظتی، دستکش، پيش بند، کفش ايمنی.

۱۱-           کارگر آهنگر:

          کفش ايمنی، دست کش و پيش بند چرمی، عينک تراش کاری و در صورت لزوم گوشی حفاظتی.

۱۲-    کارگر حلبی ساز:

          دست کش کف چرمی، پيش بند چرمی و در صورت نياز کفش ايمنی.  

۱۳–  کارگر جا به جا کردن اشيای سنگين:

          کلاه ايمنی، دست کش چرمی، لباس ایمنی.

          اگر در معرض سقوط يا پرتاب شدن اجسام قرار داريد بايد کلاه حفاظتی مقاوم و در عين حال سبک بر سر گذاشته شود تا آسيب نبيند.

ماسک های حفاظتی

 

     به گونه همگانی در کارگاه های که گرد و غبار يا گازهای زيان آور و سمی ایجاد و یا پخش می شوند، هنگام کار دستگاه ها، بايد هوای آلوده محل به وسيله هواکش های مناسب تهويه و به خارج از محيط کار هدايت داده شوند. در صورتی که امکان تهويه مناسب در کارگاه وجود نداشته باشد می بايست برای کارگران جهت جلوگيری از ورود گاز های زيان آور و يا گرد و غبار به داخل شش آن ها ماسک های حفاظتی مناسب تهيه و در اختيار شان قرار داد که به شرح زير می باشند:

1.      ماسک های فيلتر دار ضد گرد و غبار:

     ماسک های یاد شده دارای فيلترهاي از جنس دستمال کاغذی، پنبه و الياف مختلف بوده و در هنگام استفاده گرد و غبارهای پراگنده در محيط کار از طريق فيلتر های یاد شده جذب و هوای نسبتاً سالم تری وارد شش کارگر می شود. فيلتر ماسک های مذکور را می توان گاهی تميز نمود. در بعضی از کارگاه ها که کارگران هنگام کار در معرض گرد و غبار قرار دارند و از استفاده ماسک های فيلتردار به علت عرق کردن اطراف دهان و بينی خود داری می کند می توان از راه آموزش های لازم آن ها را عادت به استفاده از اين نوع ماسک ها داده يا از ماسک های کاغذی يک بار مصرف و پارچه های نرم و تمیز که دارای سوراخ های ريزه می باشند، استفاده نمود که معمولاً پارچه های مذکور را به صورت چند لا کرده و مقابل دهان و بينی می بندند.

2.       ماسک های فيلتردار ضد گاز:

     گازهای سمی که در بعضی از کارگاه ها توليد می شوند عبارتند از گاز کلور، اکسايد کاربن، بخارات سولفوريک اسید و غيره که در بخش مربوط به بيماری های ناشی از مواد کیمیاوی آگهی و نگارش لازم داده شد. برای خنثی کردن هر يک از سموم بالا از ماسک های فيلتردار ضد گاز که دارای فيلتر های خنثی کننده انواع گاز با رنگ و نشان مخصوص به آن نوع گاز قابل تشخيص می باشند بايد استفاده نمود، مدت استعمال هر فيلتر محدود بوده و پس از آن که قابليت خنثی کردن گاز مورد نظر را از دست داد بايد تعويض شود، یاد آور باید شد که استفاده از ماسک های فيلتر دار با مواد کیمیاوی مجهز به محفظه فيلتردار در جای های کوچک که تهويه کامل نمی باشد و ميزان اکسيجن آن کم می باشد مثل چاه های گنداب و غيره ممنوع می باشد.

·         استفاده کارگران از وسائل حفاظت انفرادی مثل لباس کار، دست کش و ماسک مخصوص جوش کاری؛

·         وجود هواکش موضعی جهت هدايت دود و بخارات سمی ناشی از ولدینکاری و جوش کاری به بیرون کارگاه؛

·         نصب پاراون در اطراف محل ولدینکار به منظور جلوگيری از انتشار نور های خيره کننده ناشی از ولدینکار به اطراف ممکن است ايجاد مزاحمت ودل خوری برای ساير کارگران نمايد.

 

3. ماسک های مجهز به کپسول در بردارنده اکسيجن:

·         با توجه به اين که استفاده از ماسک های فيلتردار کیمیاوی مذکور در جای های که کمبود اکسيجن فشرده قابل حمل استفاده نمود. 

     معمولاً استفاده از اين قبيل ماسک ها برای نجات کارگران معادن يا حريق زدگان در دود و آتش يا کارگرانی که در چاه ها دچار گاز گرفتگی می شوند، توسط گروه های نجات مصدومين (صدمه دیده گان) می باشد. در بعضی موارد می توان به جای ماسک تنفسی مجهز به کپسول اکسيجن از ماسک تنفسی که دارای يک لوله پلاستيکی بلند تا حدود 15 الی 20 متر است و با هوای آزاد تماس دارد، استفاده نمود. استفاده از اين نوع ماسک معمولاً توسط کارگران تخليه گنداب ها يا کارگران نقاش و غيره صورت می گيرد.

کفش حفاظتی

     کارگرانی که در هنگام کار پاهاي شان با مواد اسيدی و قلوی تماس دارند، در نم کار می کنند، در معرض افتیدن اجسام سنگين قرار دارند، خطر برق گرفتگی آن ها را تهديد می کند و یا در قالب کاری خطر خزیدن میخ است وغیره... بايد از کفش های حفاظتی متناسب با نوع کار استفاده نمايند. کارگرانی که با مواد خورنده سر و کار دارند از کفش پلاستيکی بدون بند بايد استفاده کرده و اين کفش ها می بايست کاملاً پای تا بجلک  را بپوشانند. کفش کارگرانی که در آب و رطوبت کار می کنند بايد از نوع پلاستيکی با ساق های بلند تا زانو باشد، یعنی موزه بپوشند.

     کفش کسانی که در معرض پرتاپ اجسام سنگين می باشند بايد دارای پنجه فولادی باشد و کفش کارگرانی که در معرض خطرات برق گرفتگی قرار دارند بايد دارای کف پلاستيکی باشد و بالاخره در جا های که در اثر ايجاد جرقه امکان خطر انفجار و آتش سوزی وجود دارد، به هيچ عنوان نبايد از کفش ميخ دار استفاده شود.

دستکش های حفاظتی

           دست ها از ارزشمندترين اعضای کمکی بدن انسان می باشد که برای نگهداری آن ها در مقابل خطرات مثل سوختگی در اثر گرما، مواد خورنده، برنده و غيره بايد از دستکش های مناسب استفاده نمود، به طوري که ضمن حفاظت از دست ها هيچ گونه ناراحتی نيز برای حرکت انگشتان ايجاد نکرده و باعث حساسيت پوست دست نيز می شوند. کارگرانی که با دستگاه هاي مثل تراش کاری و غيره که گمان برخورد دستان کارگر با آن ها وجود دارد و دقت عمل کارگر نيز به همراه استفاده از دستکش کم می شود نبايد از دست کش استفاده کنند. انواع دست کش های که کارگران بايد از آن ها با توجه به شغلی که دارند استفاده کنند عبارتند از:

          دست کش های چرمی برای کار جوش کاری، حمل و نقل و غيره. دست کش های پلاستيکی يا جنس مخصوص مشابه عايق برق برای لین دوان ها ، دست کش های پلاستيکی برای جا به جا کردن ظروف اسيد و مواد سمی و تحريک کننده و عفونی سر و کار دارند بايد دارای شرايط زير باشند:

1-      ساق آن ها به قدری بلند باشد که بازو ها را بپوشاند؛

2-      همه قسمت های آن دارای مقاومت کافی در برابر مواد سمی و تحريک کننده باشد؛

3-      بدون سوراخ يا پارگی باشد.

کمربند ايمنی و طناب نجات

     کارگران ساختمانی، برق و مخابرات در بالای خوازه ها و غيره به منظور جلوگيری از سقوط بايد مجهز با کمربند ايمنی و طناب نجات باشند.  نحوه استفاده از کمربند ايمنی چنین است که يک سر طناب نجات را به حلقه کمربند بسته نموده و سر ديگر آن را به تير چوبی يا ميله فلزی ثابت و يا امثال آن در محل کار محکم می بندند . کمربند ايمنی و همه قطعات و ضمایم آن بايد مرتباً بازديد شده و قطعات فرسوده يا خراب آن در صورت امکان تعويض و قطعات تعويض شده از نوع معتبر و پذیرفته بوده و گرنه بايد همه پرزه کمر بند را تعويض نمود.

گوشی حفاظتی

     در باره سر و صدا و ميزان صدای قابل شنيدن بدون حفاظ گوش تأکيد می شود که در کارگاه هايی که سر و صدا سبب رنجش گوش و احتمالاً تخریب پردهء گوش کارگر می شود (سر و صدايی بيش از 85 دسی بل) بايد حتماً از حفاظ گوش استفاده شود و توصيه می شود که حتی اگر نوع توپی حفاظ گوش وجود نداشته باشد کارگرانی که در معرض سر و صدای شديد هستند از پنبه های آغشته به کمی پارافين در گوش های خود استفاده کنند که هنگام ترک کار نيز آن ها به راحتی می توانند از گوش ها خارج و دور انداخته شوند، بديهی است انجام اين عمل نه تنها از ورود سر و صدای دلخراش به گوش ها جلوگيری می کند، بلکه در صورت وجود گرد و غبار در اطراف مانع ورود شان به درون گوش و ايجاد نا خوشی و بیماری گوناگون می گردد.

عينک حفاظتی

         مهم ترين عضو بدن انسان چشم است که بايد از هر گونه آسيبی نگهداری گردد، زخم و جراحت چشم به سختی قابل درمان می باشد و در صورت وارد شدن جسم خارجی در آن آسیب بزرگی به چشم وارد شده و ضايعات عميقی که احتمالاً نابینایی را به دنبال دارد، عارض می گردد.  استفاده از عينک های حفاظتی مناسب يکی از راه های جلوگيری خطرات بینایی انسان می باشد.

 کارگرانی که در مشاغل زير کار می کنند نياز به عينک حفاظتی دارند:

          ريخته گری، جوش کاری، تراش کاری، کوبيدن چکش، محل های پر گرد و غبار و غيره. ضمناً در جا هايی که گاز، دود و مايعات مضره کیمیاوی مانند اسيدها، قلوی ها ممکن است سبب سوزاندن چشم يا زخم شدن آن شود.

          عينک های حفاظتی مورد استفاده با توجه به هر نوع کار متناسب با نوع کار تهيه شده، به گونه مثال عينک ضد گرد و غبار دارای قابليت های شفاف و قابل انعطاف می باشد و کاملاً با صورت کارگر تطابق می کند.

          عينک های حفاظتی کارگران ريخته گر ضمن اين که اشعه ماوراء بنفش و اشعه خيره کننده را جذب می کند، در برابر گرما و سرما نيز مقاوم است، عينک های ضد اسيد و عينک های مورد استفاده در مقابل دود های خطرناک و ناراحت کننده بايد دوره آن ها از طرف داخل مجهز به جنس نرم و ناسوز قابل انعطاف باشد و کاملاً روی صورت چسبيده و بدون هر گونه سوراخ باشند. عينک کارگران جوش کار با شيشه های رنگه جهت جلوگيری از خيره شدن و خستگی چشم می باشد.

کلاه ايمنی

      کارگرانی که هنگام انجام کار در معرض افتیدن يا پرتاب اشياء روی سرشان هستند می باید از کلاه حفاظتی استفاده کنند. نوع کارهايی که نياز به کلاه ايمنی دارد عبارتند از کارگران ساختمانی، کارگران معدنی، موتورسايکل سواران و غیره.

     مشخصات کلاه حفاظتی:

     وزن کلاه نباید از چهار صد گرام زیاد بوده و از مواد غير قابل سوخت ساخته شده باشد، در محل هايی که خطر برق گرفتگی وجود دارد جنس کلاه بايد عايق برق باشد، دور تا دور کلاه لبه داشته باشد تا سر و گردن و صورت و پشت گردن کارگر را نگهداری نمايد. ضمناً کلاه يک وسيله شخصی بوده و استفاده از آن توسط ديگری می بايست با ضد عفونی نمودن داخل کلاه و در صورت لزوم تعويض چرم و نوار های داخل آن انجام شود.

پيش بند

     در جاهايی که مايعات خورنده مثل اسيد و غيره وجود دارد بايد از پيش بند ضد مایعات تیزابی که تمام سينه را بپوشاند. نگهداری در برابر اشعه ايکس با استفاده از پيش بند سربی با ضخامت مناسب می باشد.

لباس کار

         لباس کار نخستین وسيله ايمنی و بهداشتی است که می بايست از طرف کار فرما تهيه و در اختيار کارگر قرار داده شود. لباس کار بايد متناسب با کار و بدن کارگر بوده و قسمت های آزاد نداشته باشد، کمر پرسونل هميشه بسته بوده و دارای جیب های کوچک و تا اندازه ی  تعداد جيب ها نيز کم باشد.

          کارگرانی که در نزدیک ماشين ها در کارخانه ها کار می کنند بايد پوشاک کارشان چسبيده به تن و آستين هاي شان دست بند داشته باشد. پوشاک کار يکسره برای اين قبيل کار ها سفارش می شود، کارگرانی که روی دستگاه های نامبرده  کار می کنند اگر موی سرشان بلند است، بايد آن ها را زير سربند يا کلاه بپوشانند و از استفاده از ساعت دستی، انگشتر و ساير تزئينات در هنگام انجام کار خود داری نمايند.

          کارگرانی که در محيط آلوده به گرد و غبار مسموم کننده يا قابل اشتعال کار می کنند نبايد از پوشاک های جيب دار و شلوار ها استفاده نمايند، چون گرد و غبار نامبرده در جا های لبه دار و جيب ها جمع شده و در زمان مختلف ممکن است سبب نا راحتی آن ها شود.

وسايل حفاظت کار

     انجنیری به منظور نگهداری کارگران در برابر ضرر و خطرات تولیدی تدابیر مهم گرفته است که وسایل حفاظت فردی آن عده از کارگران را که مصروف کار های گوناگونی در پروژه ها می باشند در برابر تأثیر متقابل محیط پیرامون نمناک شدن پاها، آسیب دیدن از پرتاپ مواد ساختمانی در هنگام فعالیت و غیره و شکستن و بی جاشدن استخوان های بدن، زخم برداری، خطرات جوی از لحاظ گرد و گاز و دها مشکلات دیگر وقایعه می نماید.

     يکی از راه های پيش گيری صدمه و بيماری های شغلی استفاده کارگران از وسایل حفاظت فردی مثل لباس کار، پيش بند، کلاه ايمنی، عينک حفاظتی، ماسک جوش کاری، ماسک ضد گرد و غبار و غيره می باشد  که می بايست با توجه به شغل کارگر و نياز آن به يک يا چند نوع وسيله حفاظتی انفرادی از طرف کارفرما تهيه و در اختيارشان قرار داده شود. بديهی است کارگران نيز بايد از وسایل حفاظت انفرادی که از طرف کارفرما تهيه می شود در هنگام انجام کار جهت جلوگيری از خطرات احتمالی استفاده کنند و استفاده نکردن آن پيامد های غير قابل جبرانی مثل کوری، بریدن دست، سوختگی و حتی ضربه مغزی و جان باختن کارگر را به دوش دارد.

     در اين بخش مشخصات هر کدام از وسایل حفاظت فردی کارگران و انواع کارهای که هنگام انجام کار بايد با استفاده از وسائل یاد شده انجام دهند به ترتيب مورد بررسی قرار می گیرد.